हायकू...
अवेळी असं
तुझ येणं पावसा
ऋतू हा कैसा
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
अवेळी असं
तुझ येणं पावसा
ऋतू हा कैसा
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
Wednesday, November 22, 2017
Tuesday, October 17, 2017
Friday, August 25, 2017
Sunday, August 20, 2017
Monday, July 10, 2017
Tuesday, July 4, 2017
'संत मांदियाळी'
भागवत धर्मी | रचियला पाया
झिजवली काया | ज्ञानेशांनी ||१||
तुझ्या रे चरणी | ठेवावा हा माथा |
काढली ती गाथा | तुकोबांची ||२||
माझ्या बा विठ्ठला | लावितोया लळा |
फुलवितो मळा | सावत्याचा ||३||
पंढरीचा राणा | खंड्या रुप धरी |
रांजण तो भरी | नाथा घरी ||४||
भक्ताच्या हाकेला | धावूनिया जाती |
तुडवितो माती | गोरोबाची ||५||
तुझ्याशी विठ्ठला | भक्तीचे हे नाते |
ओढीतो रे जाते | जनाईचे ||६||
भक्त वत्सल तू | नेवैद्य दाखविला |
तुज खावविला | नामयाने ||७||
माप घेता कटी | हरी तोचि हर |
झाला साक्षात्कार | नरहरी ||८||
'विठु' पाटलाचा | मी बलुतेदार |
भक्ती ती अपार | चोखोबाची ||९||
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
भागवत धर्मी | रचियला पाया
झिजवली काया | ज्ञानेशांनी ||१||
तुझ्या रे चरणी | ठेवावा हा माथा |
काढली ती गाथा | तुकोबांची ||२||
माझ्या बा विठ्ठला | लावितोया लळा |
फुलवितो मळा | सावत्याचा ||३||
पंढरीचा राणा | खंड्या रुप धरी |
रांजण तो भरी | नाथा घरी ||४||
भक्ताच्या हाकेला | धावूनिया जाती |
तुडवितो माती | गोरोबाची ||५||
तुझ्याशी विठ्ठला | भक्तीचे हे नाते |
ओढीतो रे जाते | जनाईचे ||६||
भक्त वत्सल तू | नेवैद्य दाखविला |
तुज खावविला | नामयाने ||७||
माप घेता कटी | हरी तोचि हर |
झाला साक्षात्कार | नरहरी ||८||
'विठु' पाटलाचा | मी बलुतेदार |
भक्ती ती अपार | चोखोबाची ||९||
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
Saturday, June 17, 2017
Sunday, June 4, 2017
Friday, June 2, 2017
साहित्य स्पंदन आयोजित...
लेख स्पर्धा...
*'तृतीय क्रमांक प्राप्त लेख'*
*'पर्यावरण आणि मानव'*
मानवाच्या उत्क्रांती काळापासून म्हणजे उत्क्रांतीच्या पहिल्या टप्प्यापासून मानव उत्क्रांती होत होत ते थेट आजच्या माणसापर्यंत मानवाच्या उत्क्रांती व विकासासाठी पर्यावरणाची आवश्यकता भासलेली आहे. नव्हे तर पर्यावरण हे अभिन्न अंग राहिलेले आहे. थोडक्यात काय तर अनादी काळापासून ते आजपावेतो पर्यावरण व मानव हे एकमेकांना राहिलेले आहे व कायम असणार आहे.
आपल्या अवतीभवतीचा पूर्वाश्रमीचा नितांतसुंदर परीसर व नटलेला निसर्ग जो आज मानवाने ओरबाडून काढला आहे. यालाच आपण पर्यावरण म्हणतो. हवा, पाणी, जमीन, वनस्पती, पशुपक्षी, कीटक, जंगल, डोंगर, शेती, नदी-नाले, गवत, समुद्र आणि मानव या सर्वांचे मिळून तयार होते ते पर्यावरण होय. थोडक्यात मानवाच्या भोवतालचा व मानवाच्या जगण्यात मोलाचा हातभार लावणारा सजीवांना सुर्य, पाणी, जमीन आणि हवा अशा विविध उपयुक्त घटकांनी युक्त असलेला परीसर म्हणजे पर्यावरण होय.
मानवी जीवनच नव्हे तर सबंध सजीव सृष्टी साठी पर्यावरणचे अनन्यसाधारण महत्त्व आहे. पर्यावरणामूळेच सजीव सृष्टीचे चक्र अव्याहत चालू आहे. सुर्य, हवा, पाणी, व जमीन हे पर्यावरणाचे मुख्य घटक माणल्या गेलेले आहेत. आणि आज आपण सहज जरी विचार केला तर मानव व अन्य जीवसृष्टीसाठी या घटकांपैकी प्रत्येक घटकाचे महत्त्व खुप आहे. किंबहुना या घटका पैकी एकही घटक नसेल तर काय होईल याची कल्पना न केलेली बरी. कारण मानव व पर्यावरणाचे घटक यांचा मेळच असा घालण्यात आलेला आहे की पृथ्वीवरंच हे सृष्टीचक्र अतिशय संतुलित फिरत राहवयास हवे आणि आपण बघतो की कोट्यावधी वर्षापासून हे चक्र सुरळीत फिरत आहेत. थोडक्यात पर्यावरणाचे महत्त्व किती आहे हे आपणास कळून येते.
मानवाने आपल्या स्वतःच्या भौतिक सुखासाठी, विज्ञानाच्या नवनवीन शोधांच्या नावाखाली व स्वतःच्या स्वार्थापोटी पर्यावरणाचा मोठ्या प्रमाणात ऱ्हास केला व करणे चालूच आहे. मानवी जीवन व पर्यावरण हे एकमेकांना पूरक आहे. एकमेकावर अवलंबुन आहे. आणि म्हणूनच 'जसे घेतले तसे दिले पाहिजे' या तत्त्वाचा माणसाला जणू विसरच पडला आहे. व तो केवळ पर्यावरणाला ओरबाडून काढत आहेत. पर्यावरणाकडू आपण काही घेऊ तसे त्यातून निर्माण होणारी कमतरता भरुन काढण्यासाठी मानवाने काही तरी दिले पाहिजे परंतु दुर्दैवाने असे होतांना दिसून येते नाही.
मानवाने पर्यावरणाचा केलेला ऱ्हास याचे परिणाम आज खुद्द मानव भोगत आहे. व पुढे असेच चालत राहिले तर या परिणामाची व्याप्ती केवढी भीषण असेल याचा विचार व कल्पना नाही केलेली बरी. भारतात आज घडीला पाण्याच्या विविध स्त्रोतांचा विचार केला तर मानवास उपयुक्त जलसाठा वर्षभर राहू शकतो परंतु उन्हाळ्यात आज पाण्याचे संकट एवढे रौद्ररूप धारण करते की, कित्येक वर्षांपासून येथे अवर्षण झाले असे वाटते. औद्योगिकरणाच्या नावाखाली आज हवा व जमीन या घटकांचा ही मोठा ऱ्हास होतो आहे. शेतातील भरघोस उत्पादनाच्या नावाखाली रासायनिक खते व किटकनाशकाचा मारा करून जमिनीची पोत निकृष्ट करीत आहोत. खरेतर आपण पर्यावरणाचा नाश म्हणजे पर्यायाने आपलाच विनाश करत आहे.
आज पर्यावरण ऱ्हासाची तीव्रता, परिणाम याची मानवाला कल्पना यायला लागली व 5 जून या दिवशी जागतिक पर्यावरण दिन साजरा करण्याची वेळ येऊन ठेपली आहे. असो तरीही अजून पर्यावरणाचे ज्या पद्धतीने संवर्धन करणे आवश्यक आहे तसे दिसून येते नाही. खर म्हणजे पृथ्वीवरील सर्व चराचर सृष्टीचा आधार हे पर्यावरण आहे. पृथ्वीशिवाय अन्यत्र पर्यावरण नाही. आणि म्हणूनच पर्यावरण ही मानवाला मिळालेली महान देणगी आहे. व त्याचे संवर्धन होणे ही काळाची गरज आहे.
अशा प्रकारे पर्यावरणाला मानवी जीवनात व सजीव सृष्टीत एक अनन्यसाधारण महत्व प्राप्त झालेले आहे. हे ओळखून आपण मानवी कल्याणासाठी, नव्हे आपल्या स्वतःच्या कल्याणासाठी या पर्यावरणाचे करुया व आपले व आपल्या नंतरच्या येणाऱ्या पिढीचे जीवन सुखकर करुया.
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
लेख स्पर्धा...
*'तृतीय क्रमांक प्राप्त लेख'*
*'पर्यावरण आणि मानव'*
मानवाच्या उत्क्रांती काळापासून म्हणजे उत्क्रांतीच्या पहिल्या टप्प्यापासून मानव उत्क्रांती होत होत ते थेट आजच्या माणसापर्यंत मानवाच्या उत्क्रांती व विकासासाठी पर्यावरणाची आवश्यकता भासलेली आहे. नव्हे तर पर्यावरण हे अभिन्न अंग राहिलेले आहे. थोडक्यात काय तर अनादी काळापासून ते आजपावेतो पर्यावरण व मानव हे एकमेकांना राहिलेले आहे व कायम असणार आहे.
आपल्या अवतीभवतीचा पूर्वाश्रमीचा नितांतसुंदर परीसर व नटलेला निसर्ग जो आज मानवाने ओरबाडून काढला आहे. यालाच आपण पर्यावरण म्हणतो. हवा, पाणी, जमीन, वनस्पती, पशुपक्षी, कीटक, जंगल, डोंगर, शेती, नदी-नाले, गवत, समुद्र आणि मानव या सर्वांचे मिळून तयार होते ते पर्यावरण होय. थोडक्यात मानवाच्या भोवतालचा व मानवाच्या जगण्यात मोलाचा हातभार लावणारा सजीवांना सुर्य, पाणी, जमीन आणि हवा अशा विविध उपयुक्त घटकांनी युक्त असलेला परीसर म्हणजे पर्यावरण होय.
मानवी जीवनच नव्हे तर सबंध सजीव सृष्टी साठी पर्यावरणचे अनन्यसाधारण महत्त्व आहे. पर्यावरणामूळेच सजीव सृष्टीचे चक्र अव्याहत चालू आहे. सुर्य, हवा, पाणी, व जमीन हे पर्यावरणाचे मुख्य घटक माणल्या गेलेले आहेत. आणि आज आपण सहज जरी विचार केला तर मानव व अन्य जीवसृष्टीसाठी या घटकांपैकी प्रत्येक घटकाचे महत्त्व खुप आहे. किंबहुना या घटका पैकी एकही घटक नसेल तर काय होईल याची कल्पना न केलेली बरी. कारण मानव व पर्यावरणाचे घटक यांचा मेळच असा घालण्यात आलेला आहे की पृथ्वीवरंच हे सृष्टीचक्र अतिशय संतुलित फिरत राहवयास हवे आणि आपण बघतो की कोट्यावधी वर्षापासून हे चक्र सुरळीत फिरत आहेत. थोडक्यात पर्यावरणाचे महत्त्व किती आहे हे आपणास कळून येते.
मानवाने आपल्या स्वतःच्या भौतिक सुखासाठी, विज्ञानाच्या नवनवीन शोधांच्या नावाखाली व स्वतःच्या स्वार्थापोटी पर्यावरणाचा मोठ्या प्रमाणात ऱ्हास केला व करणे चालूच आहे. मानवी जीवन व पर्यावरण हे एकमेकांना पूरक आहे. एकमेकावर अवलंबुन आहे. आणि म्हणूनच 'जसे घेतले तसे दिले पाहिजे' या तत्त्वाचा माणसाला जणू विसरच पडला आहे. व तो केवळ पर्यावरणाला ओरबाडून काढत आहेत. पर्यावरणाकडू आपण काही घेऊ तसे त्यातून निर्माण होणारी कमतरता भरुन काढण्यासाठी मानवाने काही तरी दिले पाहिजे परंतु दुर्दैवाने असे होतांना दिसून येते नाही.
मानवाने पर्यावरणाचा केलेला ऱ्हास याचे परिणाम आज खुद्द मानव भोगत आहे. व पुढे असेच चालत राहिले तर या परिणामाची व्याप्ती केवढी भीषण असेल याचा विचार व कल्पना नाही केलेली बरी. भारतात आज घडीला पाण्याच्या विविध स्त्रोतांचा विचार केला तर मानवास उपयुक्त जलसाठा वर्षभर राहू शकतो परंतु उन्हाळ्यात आज पाण्याचे संकट एवढे रौद्ररूप धारण करते की, कित्येक वर्षांपासून येथे अवर्षण झाले असे वाटते. औद्योगिकरणाच्या नावाखाली आज हवा व जमीन या घटकांचा ही मोठा ऱ्हास होतो आहे. शेतातील भरघोस उत्पादनाच्या नावाखाली रासायनिक खते व किटकनाशकाचा मारा करून जमिनीची पोत निकृष्ट करीत आहोत. खरेतर आपण पर्यावरणाचा नाश म्हणजे पर्यायाने आपलाच विनाश करत आहे.
आज पर्यावरण ऱ्हासाची तीव्रता, परिणाम याची मानवाला कल्पना यायला लागली व 5 जून या दिवशी जागतिक पर्यावरण दिन साजरा करण्याची वेळ येऊन ठेपली आहे. असो तरीही अजून पर्यावरणाचे ज्या पद्धतीने संवर्धन करणे आवश्यक आहे तसे दिसून येते नाही. खर म्हणजे पृथ्वीवरील सर्व चराचर सृष्टीचा आधार हे पर्यावरण आहे. पृथ्वीशिवाय अन्यत्र पर्यावरण नाही. आणि म्हणूनच पर्यावरण ही मानवाला मिळालेली महान देणगी आहे. व त्याचे संवर्धन होणे ही काळाची गरज आहे.
अशा प्रकारे पर्यावरणाला मानवी जीवनात व सजीव सृष्टीत एक अनन्यसाधारण महत्व प्राप्त झालेले आहे. हे ओळखून आपण मानवी कल्याणासाठी, नव्हे आपल्या स्वतःच्या कल्याणासाठी या पर्यावरणाचे करुया व आपले व आपल्या नंतरच्या येणाऱ्या पिढीचे जीवन सुखकर करुया.
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
Sunday, May 14, 2017
*'आई'*
आईच्या ममतेला,
कशाची ना सर।।
गोड किती जशी,
फणसातील गर।।
आईच्या हातची,
प्रेमाची भाकर।।
खाऊनिया द्यावी,
तृप्तीची ढेकर।।
मायेच्या पदराची,
धरीता साऊली।।
ममतेची शीतलता,
असून ही काहिली।।
प्रेमाचा अर्थ ममता,
ममतेचा अर्थ माया।।
वारसा हा आईचा,
घरासाठी झिजवी काया।।
मातृदिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा!
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
http://anillandgeundangaonkar.blogspot.com
आईच्या ममतेला,
कशाची ना सर।।
गोड किती जशी,
फणसातील गर।।
आईच्या हातची,
प्रेमाची भाकर।।
खाऊनिया द्यावी,
तृप्तीची ढेकर।।
मायेच्या पदराची,
धरीता साऊली।।
ममतेची शीतलता,
असून ही काहिली।।
प्रेमाचा अर्थ ममता,
ममतेचा अर्थ माया।।
वारसा हा आईचा,
घरासाठी झिजवी काया।।
मातृदिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा!
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
http://anillandgeundangaonkar.blogspot.com
Thursday, May 11, 2017
Friday, May 5, 2017
साहित्य स्पंदन आयोजित...
कामगार दिनानिमित्त लेख स्पर्धा...
*'उत्तेजनार्थ क्रमांक प्राप्त लेख'*
*'जीवनात श्रमाचे महत्त्व'*
समाजामध्ये आज श्रमिक कामे व अश्रमिक कामे याची तुलना होताना दिसून येते. आज श्रमिक कामापेक्षा एखाद्या कार्यालयातील टेबल वरचे काम हे श्रेष्ठ तर जे कष्टाचे काम हे हीन दर्जाचे काम असा समाजाने करुन घेतलेला गैरसमज सर्वत्र बघावयास मिळतो.
परंतु श्रमिक कामे हे सुद्धा तितकेच महत्त्वाचे किंबहुना श्रेष्ठ आहे. असे म्हटले तरी ते वावगे ठरु नये. विविध कार्यालयातील बाबू व साहेब बसल्या जागी काम करतात, परंतु आपल्याला हा विचार करावा लागेल की, जर शेतकऱ्यांनी आपल्या शेतात श्रमाचे (कष्टाचे) काम करुन अन्नधान्य पिकवलेच नाहीत तर काय होईल याची कल्पना न केलेली बरी. आणि म्हणूनच श्रम हे खुपच महत्वाचे आहे.
म्हणतात ना..... *'जिथे राबती हात तेथे हरी'*
*'श्रमातून सृजनता निर्माण होते'* म्हणजे माणूस श्रमातूनच नवीन गोष्ट निर्माण करु शकतो. जसे शेतकरी मातीतून धान्य निर्माण करतो. कामगार हा आपल्या कार्यशाळेत (कारखाना) वेगवेगळ्या लोकोपयोगी वस्तूंची निर्मिती करतो व आपल्या गरजा भागवतो. केवळ एखाद्या टेबलावर बसून खर्डेघाशी करुन हे होऊ शकत नाही.
तसेच आज समाजात ज्या थोर व्यक्ती होऊन गेलेल्या आहेत त्यांची आत्मचरित्रे किंवा चरित्रे वाचल्यास आपणास हेच दिसून येत की, जे थोर व्यक्ती झाले ते केवळ त्यांनी जिवंतपणी घेतलेल्या अपार कष्टामूळेच. आणि मग असे असले तर श्रमिक कामे ही दुय्यम दर्जाची असतात असे कसे म्हणता येईल. यावरून एकच गोष्ट सिद्ध होते की कोणतेही काम हे कमी दर्जाचे नसते.
खरे तर जीवनात श्रमाशिवाय (कष्टाशिवाय) पर्याय नाही. नव्हे *'श्रम हाच माणसाचा खरा दागिना आहे'*. असे मला वाटते. श्रम केल्याने माणूस हा खऱ्या अर्थाने समाधानी, सुखी व निरोगी राहतो. आणि त्यामुळेच *'सत्यमेव जयते'* या वचनाइतकेच *'श्रममेव जयते'* हे ही वचन सत्य आहे.
आणि म्हणूनच.....
*देरे हरी खाटल्यावरी,*
*यासी अर्थ नसे काही ||*
*जीवनात आज तरी,*
*श्रमाशिवाय पर्याय नाही ||*
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
http://anillandgeundangaonkar.blogspot.com
कामगार दिनानिमित्त लेख स्पर्धा...
*'उत्तेजनार्थ क्रमांक प्राप्त लेख'*
*'जीवनात श्रमाचे महत्त्व'*
समाजामध्ये आज श्रमिक कामे व अश्रमिक कामे याची तुलना होताना दिसून येते. आज श्रमिक कामापेक्षा एखाद्या कार्यालयातील टेबल वरचे काम हे श्रेष्ठ तर जे कष्टाचे काम हे हीन दर्जाचे काम असा समाजाने करुन घेतलेला गैरसमज सर्वत्र बघावयास मिळतो.
परंतु श्रमिक कामे हे सुद्धा तितकेच महत्त्वाचे किंबहुना श्रेष्ठ आहे. असे म्हटले तरी ते वावगे ठरु नये. विविध कार्यालयातील बाबू व साहेब बसल्या जागी काम करतात, परंतु आपल्याला हा विचार करावा लागेल की, जर शेतकऱ्यांनी आपल्या शेतात श्रमाचे (कष्टाचे) काम करुन अन्नधान्य पिकवलेच नाहीत तर काय होईल याची कल्पना न केलेली बरी. आणि म्हणूनच श्रम हे खुपच महत्वाचे आहे.
म्हणतात ना..... *'जिथे राबती हात तेथे हरी'*
*'श्रमातून सृजनता निर्माण होते'* म्हणजे माणूस श्रमातूनच नवीन गोष्ट निर्माण करु शकतो. जसे शेतकरी मातीतून धान्य निर्माण करतो. कामगार हा आपल्या कार्यशाळेत (कारखाना) वेगवेगळ्या लोकोपयोगी वस्तूंची निर्मिती करतो व आपल्या गरजा भागवतो. केवळ एखाद्या टेबलावर बसून खर्डेघाशी करुन हे होऊ शकत नाही.
तसेच आज समाजात ज्या थोर व्यक्ती होऊन गेलेल्या आहेत त्यांची आत्मचरित्रे किंवा चरित्रे वाचल्यास आपणास हेच दिसून येत की, जे थोर व्यक्ती झाले ते केवळ त्यांनी जिवंतपणी घेतलेल्या अपार कष्टामूळेच. आणि मग असे असले तर श्रमिक कामे ही दुय्यम दर्जाची असतात असे कसे म्हणता येईल. यावरून एकच गोष्ट सिद्ध होते की कोणतेही काम हे कमी दर्जाचे नसते.
खरे तर जीवनात श्रमाशिवाय (कष्टाशिवाय) पर्याय नाही. नव्हे *'श्रम हाच माणसाचा खरा दागिना आहे'*. असे मला वाटते. श्रम केल्याने माणूस हा खऱ्या अर्थाने समाधानी, सुखी व निरोगी राहतो. आणि त्यामुळेच *'सत्यमेव जयते'* या वचनाइतकेच *'श्रममेव जयते'* हे ही वचन सत्य आहे.
आणि म्हणूनच.....
*देरे हरी खाटल्यावरी,*
*यासी अर्थ नसे काही ||*
*जीवनात आज तरी,*
*श्रमाशिवाय पर्याय नाही ||*
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
http://anillandgeundangaonkar.blogspot.com
Monday, May 1, 2017
Wednesday, April 19, 2017
Friday, April 14, 2017
Monday, April 3, 2017
Monday, March 27, 2017
Monday, March 20, 2017
काव्यप्रकार – सुधाकारी...
*‘चिमणी’*
चिऊ चिऊ चिऊ
चिऊचा चिवाट
वर्णावा तो थाट
चिमणीचा॥१॥
दात ओठ एक
ईवलिशी चोच
थूई थुई नाच
अंगणात॥२॥
चिमणीच्या साठी
ठेवूनिया पाणी
वाचेल चिमणी
गरज ती॥३॥
जागतिक चिमणी दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा!
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
http://anillandgeundangaonkar.blogspot.com
Friday, March 17, 2017
Thursday, March 16, 2017
Saturday, March 11, 2017
(काव्यप्रकार :- अष्टाक्षरी)
*'होळी'*
फुलता पलाश रानी,
सण येतो हा होळीचा ||
होळी खेळा रे कोरडी,
मुद्दा पाण्याचा कळीचा ||
अन् असा रे करुया,
साजरा होळीचा सणं ||
जाळू ना लाकुडफाटा,
वृक्षवल्ली हेच धन ||
दिस होळीचा दुसरा,
असे धुळवड सणं ||
करा त्यात नैसर्गिक,
रंगाची रे उधळणं ||
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
*'होळी'*
फुलता पलाश रानी,
सण येतो हा होळीचा ||
होळी खेळा रे कोरडी,
मुद्दा पाण्याचा कळीचा ||
अन् असा रे करुया,
साजरा होळीचा सणं ||
जाळू ना लाकुडफाटा,
वृक्षवल्ली हेच धन ||
दिस होळीचा दुसरा,
असे धुळवड सणं ||
करा त्यात नैसर्गिक,
रंगाची रे उधळणं ||
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
Wednesday, March 8, 2017
Sunday, February 26, 2017
Friday, February 24, 2017
Thursday, February 23, 2017
Wednesday, February 15, 2017
Monday, February 13, 2017
Tuesday, February 7, 2017
Sunday, February 5, 2017
Saturday, February 4, 2017
Wednesday, February 1, 2017
Monday, January 30, 2017
Friday, January 27, 2017
*'ऊसतोड'*
बायको अन् पोरंसोरं
कुटुंब सार बैलगाडीवर।।
विंचवाचं बिऱ्हाड जसे
सारे त्याच्या पाठीवर।।
ऊसतोड कामगाराला,
ना दिवाळी ना होळी।।
रोजचीच भाजी-भाकर,
हीच त्यांची पुरणपोळी।।
घरादारा पासून दूर,
आम्ही ऊसतोड करतो।।
थोड्याफार सुखासाठी,
दु:ख कोयत्याने चिरतो।।
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
बायको अन् पोरंसोरं
कुटुंब सार बैलगाडीवर।।
विंचवाचं बिऱ्हाड जसे
सारे त्याच्या पाठीवर।।
ऊसतोड कामगाराला,
ना दिवाळी ना होळी।।
रोजचीच भाजी-भाकर,
हीच त्यांची पुरणपोळी।।
घरादारा पासून दूर,
आम्ही ऊसतोड करतो।।
थोड्याफार सुखासाठी,
दु:ख कोयत्याने चिरतो।।
✒अनिल लांडगे उंडणगाव
ता.सिल्लोड,जि.औरंगाबाद
968 967 5050
Wednesday, January 25, 2017
Monday, January 23, 2017
Thursday, January 19, 2017
Monday, January 16, 2017
Friday, January 13, 2017
Wednesday, January 11, 2017
Subscribe to:
Posts (Atom)